مىگرداند كبركننده ، كَأَنْ لَمْ يَسْمَعْها گويى « 1 » نشنيدى خواندن خواننده ؛ كَأَنَّ فِي أُذُنَيْهِ وَقْراً [ گويى ] كه كرى است در گوشهاى وى ، فَبَشِّرْهُ بِعَذابٍ أَلِيمٍ مژده دهش به عذاب دردگين كه اينست جزاى وى ، و اين آيتها در شأن نضر بن الحارث است كه خريده بود داستانهاى اسپنديار و رستم و ملوك عجم ، و با كافران مىگفتى [ در مقابلهء ] آنچه مصطفى گفتى صلى اللّه عليه و سلم ، از قصص انبيا و امم ؛ و گويند اين در باب شعر و سرود است ، و در داستانها برافزودست . ( 7 ) إِنَّ الَّذِينَ آمَنُوا وَ عَمِلُوا الصَّالِحاتِ لَهُمْ جَنَّاتُ النَّعِيمِ خالِدِينَ فِيها آنها كه مؤمنانند ، و عمل صالح آرندگانند ، ايشان راست بهشت با نعمت و ايشان در وى جاويدان ماندگانند ؛ وَعْدَ اللَّهِ حَقًّا وَ هُوَ الْعَزِيزُ الْحَكِيمُ و اين وعده حق است از خداى كريم ، و وى است عزيز حكيم . ( 8 - 9 ) خَلَقَ السَّماواتِ بِغَيْرِ عَمَدٍ تَرَوْنَها بيافريد آسمانها را بىستون و همچنين مىبينيت به عيان وَ أَلْقى فِي الْأَرْضِ رَواسِيَ أَنْ تَمِيدَ بِكُمْ و پديد آورد در زمين كوههاى استوار تا برنگرداندتان ؛ وَ بَثَّ فِيها مِنْ كُلِّ دابَّةٍ و درپراكند در وى انواع حيوانات ، وَ أَنْزَلْنا مِنَ السَّماءِ ماءً فَأَنْبَتْنا فِيها مِنْ كُلِّ زَوْجٍ كَرِيمٍ و فرستاد از آسمان باران و رويانيد به وى هر نوع نيكو از انواع نبات . ( 10 ) هذا خَلْقُ اللَّهِ اينست آفريدهء آفريدگار ، فَأَرُونِي ما ذا خَلَقَ الَّذِينَ مِنْ دُونِهِ بنماييتم كه چه آفريده است جز آفريدگار « 2 » ، بَلِ الظَّالِمُونَ فِي ضَلالٍ مُبِينٍ بلك « 3 » مشركان در گمراهىاند پيداى آشكار . ( 11 ) وَ لَقَدْ آتَيْنا لُقْمانَ الْحِكْمَةَ و داديم لقمان را حكمت أَنِ اشْكُرْ لِلَّهِ كه شكر آور « 4 » خداوند را و طاعت ، وَ مَنْ يَشْكُرْ فَإِنَّما يَشْكُرُ لِنَفْسِهِ و هر كه شكر آرد نفع

--> ( 1 ) - ن : گويى كه . ( 2 ) - ن : كردگار . ( 3 ) - ن : بل كه . ( 4 ) - ن : ورا آر .